Raad voor de Scheepvaart blijft langer

De minister van Verkeer en Waterstaat zal de Raad voor de Scheepvaart, die dit jaar een eeuw bestaat, per 1 januari 2010 wederom moeten herbenoemen. Dit is onvermijdelijk en noodzakelijk, aldus voorzitter U.W. baron Bentinck in het jaarverslag 2008 van de raad.

Het is de bedoeling dat het onderzoek naar scheepsrampen gaat naar de Onderzoeksraad voor Veiligheid en dat er nieuwe tuchtcolleges voor de zeescheepvaart komen in zowel Nederland als op Curaçao. Dat dit complex op 1 januari nog steeds niet startklaar is, sluit Bentinck niet uit. Ook lopende zaken moeten door de ‘oude' raad nog kunnen worden afgehandeld. De voorbereidingen van de vernieuwing duren al zo lang, dat Bentinck (68) zich als beoogd voorzitter van het tuchtcollege nieuwe stijl inmiddels heeft afgemeld.

Vijftien doden
De raad publiceerde in 2008 elf schriftelijke uitspraken. Drie betroffen de zeevisserij, acht de  koopvaardij. Bij vier rampen in de koopvaardij kwamen in totaal vijftien mensen om het leven. Tien doden vielen bij een poging van de bemanning van het zwareladingschip Fairpartner om twaalf Afrikaanse bootvluchtelingen te redden op de Middellandse Zee. Toen de redding nabij leek, gingen alle vluchtelingen staan in hun bootje, waarop dit omsloeg. Omdat de zoekactie naar overlevenden met een gesloten reddingssloep moeilijk verliep, beveelt de raad aan om zeeschepen ook uit te rusten met een echte hulpverleningsboot als reddingssloepen voor hulpverlening moeilijk bruikbaar zijn. Tijdens de zitting had de raad veel lof voor de bemanning van de Fairpartner.

In de schroef
Eén dode en een gewonde waren er op de sleephopperzuiger Seaway, toen in Abu Dhabi een als achterspring bestemde tros ongecontroleerd kon uitlopen, in het water kwam en werd gepakt door de draaiende schroef. Een van de leringen: niet in de buurt van de werkweg van een tros gaan staan of tussen tros en verschansing en altijd achter een tros werken. En: degene die is belast met de leiding op het achterdek bij het afmeren, dient het veilig werken met de trossen in de gaten te houden. Dit gaat niet als diegene zelf handelingen gaat verrichten of op een plaats staat waar hij het achterdek niet meer kan overzien, aldus de leringen.

Drie doden waren te betreuren bij het kapseizoen van de sleephopperzuiger Nautilus bij Pointe Noire in Congo, een ramp die de gemoederen erg heeft beziggehouden. Hoewel de raad de betrokkenen bij deze zaak deels zag als ‘slachtoffer van het gedoogbeleid van de rederij' (qua laden over het merk), vond de raad de kapitein medeschuldig aan de ramp en ontnam hem de vaarbevoegdheid voor twee maanden.

De vijftiende dode viel op de sleepboot DMS World, waar een operationmanager om het leven kwam bij reparatie van het achterzoeklicht. Dit gebeurde in Dubai. De exacte doodsoorzaak kon niet worden vastgesteld. Behalve elektrocutie kon dit ook een beroerte of hartstilstand zijn. Elektrocutie is volgens de raad het meest waarschijnlijke. Dit moet dan zijn gebeurd door de 24-Voltsinstallatie, want die van 230 Volt was uitgeschakeld. Hoge luchtvochtigheid en temperatuur (transpireren) hebben hierbij mogelijk een rol gespeeld. Een van de aanbevelingen is alle spanningen af te schakelen voor men gaat repareren en dit ook van tevoren controleren.

Straffen
Maatregelen van tucht werden in twee zaken opgelegd. Behalve de kapitein van de Nautilus betrof dit een tweede stuurman (een maand ontzegging) van de Nedlloyd Africa, die medeschuldig werd geacht aan de aanvaring met een Chinese visser in de Straat van Taiwan. De rederij ontsloeg de stuurman op staande voet, omdat hij na de aanvaring was doorgevaren zonder de kapitein te waarschuwen. Ook de raad rekende hem dit zwaar aan.

Nog een opvallende zaak: de Statendam, die schade opliep aan een stabilisatorvin, vermoedelijk tijdens het aanlopen van Philips Heads in Australië. De raad achtte het niet bewezen dat hier sprake was van een scheepsramp in de zin van artikel 1, eerste zinsnede van de Schepenwet. Daarom ook geen tuchtmaatregel voor kapitein en tweede stuurman, maar wel anderhalf A4'tje met leringen en aanbevelingen, met name over het bridge resource management.

Verloren passagiers
Verder zijn er schriftelijke uitspraken inzake het zeilschip Alberta (vijf passagiers overboord voor Engeland) en, ook al spraakmakend geweest, het zwareladingschip Mighty Servant 3, dat zonk voor de kust van Luanda tijdens de losoperatie van het rig Aleutian Key.

Ook hieruit kwam een hele lijst van aanbevelingen voort, zoals: ‘Tijdens het afzinken of wat daarmee samenhangt, moet de kapitein een deel van zijn taken delegeren (eerste stuurman). Hierdoor worden  ‘one man's errors voorkomen en de kapitein kan beter het overzicht bewaren'.

Ook beveelt de raad aan om de vervoerscontracten voor objecten als een rig zo mogelijk te herzien en een clausule op te nemen dat een object gelijklastig en recht liggend moet worden geladen en gelost. ‘De vervoerder is er verantwoordelijk voor dat het transportschip hieraan eveneens kan voldoen. De supervisor aan boord van het te vervoeren object is er op zijn beurt verantwoordelijk voor dat het platform, of elk willekeurig ander object ook, aan deze eisen voldoet.'

Zeevisserij
De raad deed in 2008 uitspraak in drie zaken van de zeevisserij. Met éénmaal een tuchtrechtelijke maatregel, een berisping voor de schipper van de KW-5 Leendert de Mol voor het laten wachtlopen van een onbevoegde stagiair die niets deed om een aanvaring met een vrachtschip in het Steendiep te voorkomen.

Een dode viel aan boord van de KW-34 Rosemarie. Tijdens het halen kreeg een matroos een vallende jomperhaak tegen zijn hoofd. Lering: een veiligheidshelm aan boord van een vissersboot is geen luxe, maar hoofdzaak. En voor ‘het bekende jomperhaakprobleem' moeten verbeteringen, indien mogelijk, snel worden toegepast.

Derde zaak was een aanvaring tussen de HD-21 Jacob Senior en een Liberiaans schip op de Noordzee. Alle schriftelijke uitspraken zijn in hun geheel na te lezen op  (LR)

Neem nu een gratis abonnement op de Nieuwsbrief. U krijgt dan twee keer per week alle maritieme nieuws in uw emailpostbus.