Schuttevaer

Zoet, Zout & Zakelijk
Schuttevaer Premium

Volksvissers van Suriname zijn hun leven niet zeker

Paramaribo

De ambachtelijke zogenoemde ‘volksvissers’ in Suriname hebben het niet gemakkelijk. Ze kampen met problemen die ze vooral de overheid verwijten. Zo willen de vissers betere bescherming tegen de illegale aanwezigheid van grote industriële vissersschepen in hun kustwateren. Ook zijn ze bevreesd voor niets en niemand ontziende zeepiraten uit vooral buurland Guyana.

1 / 1
Suriname beschikt momenteel over een vloot van circa 700 korjaal-achtige boten voor de binnenvisserij (foto) en telt daarnaast 480 schepen van het Guanese type voor de kustvisserij. (Foto Paul Kraaijer)

Suriname beschikt momenteel over een vloot van circa 700 korjaal-achtige boten voor de binnenvisserij (foto) en telt daarnaast 480 schepen van het Guanese type voor de kustvisserij. (Foto Paul Kraaijer)

  • Piraterij, illegale visserij en een stroperige overheid
  • Vessel Monitoring System komt maar niet van de grond

Door Paul Kraaijer
Die angst is sterk toegenomen sinds de geruchtmakende overval op een paar vissersboten eind april dit jaar, waarbij 16 vissers wreed om het leven werden gebracht en slechts vier de slachtpartij overleefden.
Verder is de bureaucratie de vissers een doorn in het oog: de stroeve vergunningafgifte vanuit het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) en de trage gang van zaken rond de invoering van het Vessel Monitoring System (VMS).

Redenen genoeg voor vijf ondernemers in de visserijsector om in 2017 het Visserscollectief op te richten. Het vertegenwoordigt vissers in de districten Commewijne en Paramaribo. En 14 mei 2018 heeft het collectief samen met vijf andere visserscoöperaties een nationale vissersbond opgericht, de Suriname National Fisherfolk Organisation (SUNFO).
De visserij in Suriname is volgens secretaris Mark Lall van het Visserscollectief 'zeer groot en bestaat uit verschillende categorieën'. 'De binnenvisserij vist voornamelijk in de rivieren en de mondingen, daarnaast is er de kustvisserij op zee. Het ministerie van LVV bepaalt jaarlijks hoeveel vergunningen mogen worden uitgegeven. Momenteel zijn er ongeveer 480 kustvisserijschepen, waarop ongeveer drie tot vijf man per schip werken. De binnenvisserij telt ongeveer 700 boten, waarop 1 tot 3 man per boot werken. Het exacte aantal vissers is moeilijk aan te geven, omdat jaarlijks de vergunningen worden herzien.
'Wij gebruiken voornamelijk schepen van het Guyanese type. Hiervan bestaat een gesloten model met een dekhuis en een open type met alleen een voordek. De grootte varieert van 10 tot 20 meter in lengte. De binnenvissers gebruiken veelal platbodems, die niet langer zijn dan 8 tot 10 meter. De kustvissers mogen tot 18 meter diep vissen langs de hele kust, van Marowijne tot Nickerie', legt Lall uit.

Zorgelijk
'De Surinaamse wetgeving kent duidelijke visserijregels. Zo mogen de grote trawlers niet in ondiep water vissen, om de kraamgebieden te beschermen. Maar helaas is door de jaren heen gebleken dat de industriële vloot steeds blijft groeien. En dat baart ons zorgen. Zij gooien ook veel bijvangst weg, vis dus die zij niet gebruiken en geen commerciële waarde heeft voor hun vloot. De volksvisserij heeft daarentegen geen bijvangst, wij benutten alles wat wordt gevangen. Er zijn gevallen gerapporteerd door de volksvissers, dat de industriële vloot de regels overtreedt en toch in ondiep water vist. Maar helaas is de overheidscontrole op zee heel gering.'
Volgens Lall is de illegale visserij altijd een probleem geweest in Surinaamse wateren. Het gaat om visserij zonder vergunning, waarbij de vangsten buiten Suriname worden aangeland. ‘Het controleaspect is van groot belang om dit fenomeen te bestrijden.’

VMS
Een recent lichtpuntje voor het collectief is wellicht de mededeling van minister Soerdjan Lekhram van LVV, dat vanaf begin 2019 alle vissersschepen moeten zijn voorzien van een Vessel Monitoring System (VMS). Het VMS is een volgsysteem dat data verzamelt van de activiteiten van vissersschepen op zee. Dat moet niet alleen illegale visserij tegengaan, maar zou ook de veiligheid op zee vergroten, doordat de schepen beter kunnen worden gevolgd. De schepen moeten daartoe worden voorzien van een zender, die signalen uitzendt naar een monitorings-centrum. Vandaar komt de informatie via internet beschikbaar.
Maar in Suriname is het eerst zien dan geloven. Het ministerie liet in november 2017 ook al weten dat het project VMS nieuw leven zou worden ingeblazen. Sterker nog, onder vissers bestond al in 2014 de verwachting dat het VMS dat jaar nog operationeel zou worden. Het ministerie kondigde toen namelijk al aan dat vanaf 1 juli 2014 geen vergunningen meer zouden worden verstrekt aan schepen zonder VMS. 
Maar pas in 2015 werd daadwerkelijk begonnen met het aanbrengen van zenders op vaartuigen. Het bleek niet te werken. Schepen verdwenen plotseling van het beeldscherm en het gebeurde zelfs dat mensen die alarm hadden geslagen op zee, pas drie weken later werden opgebeld. Het was einde project. Nu is het afwachten of het tij in 2019 keert en het VMS alsnog wordt ingevoerd.

Optimistisch
Lall is in elk geval optimistisch: ‘Wij hebben vrijdag 26 oktober nog met de minister aan tafel gezeten en feitelijk is het al zover om over te gaan tot implementatie van het  VMS. Dit moet gebeuren om een vergunning te krijgen in 2019.'
Over de veiligheid vandaag de dag op zee, zegt Lall: ‘Tot nu zijn de controles van de luchtmacht merkbaar en er zijn ook meer patrouilleschepen aanwezig op het water, waardoor de vissers zich nu wel veiliger voelen.'

Visserij Suriname in segmenten
De Surinaamse visserij kan worden onderverdeeld in een artisanale en een industriële sector. 
De industriële visserij omvat garnalen-trawlvisserij, vis-trawlvisserij, red snapper- en makreel-handlijnvisserij en grote pelagische lijnvisserij. 
De artisanale- of volksvisserij bestaat uit drijfnet-, zeegnet-, fuiknet- en lijnvisserij. In de kustgebieden (en ook verder op zee) wordt de drijfnetvisserij uitgeoefend met twee scheepstypen: de zogenoemde open en gesloten Guyana-boten. In de riviermondingen wordt de visserij uitgeoefend door korjaalachtige boten uitgerust met fuiknetten, drijfnetten en lijnen. Met de fuiken wordt gevist op vis, seabob- en wit-bere garnalen.
Specifieke vormen van visserij in de riviermondingen en langs de modderbanken voor de kust betreffen de njawarie- of schutbankvisserij en de bangamary-visserij. Deze beide vormen hebben gemeen dat met relatief kleine maaswijdtes wordt gevist, omdat de doelsoorten uit kleine vissoorten bestaan.

Reacties

Om te reageren op dit bericht moet u ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen. Indien u nog geen account heeft kunt u zich hier registreren om te kunnen reageren op Schuttevaer.nl. Uw reacties worden altijd ondertekend met uw volledige persoonsnaam.

Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

Lees ook

Nieuwe vacatures meer (0)... RSS

LinksRechts