Schuttevaer

Zoet, Zout & Zakelijk
Schuttevaer Premium

Vraagbaak Gerard Kester na 40 jaar met pensioen

ZWIJNDRECHT

Beleidsadviseur Gerard Kester van Koninklijke BLN-Schuttevaer (BLN) heeft eind vorige week, na een bijna 40-jarig dienstverband, zijn bureau leeggeruimd. Hij wordt binnenkort 66 en gaat met pensioen.

1 / 1
Gerard Kester stond schippers decennialang met raad en daad bij. ‘We worden tegenwoordig minder gebeld. Volgens mij komt dat mede omdat er minder conflicten zijn tussen schippers en bevrachters. Ze zijn er allebei wel achter gekomen dat het niet altijd zwart-wit is.' (Foto BLN-Schuttevaer)

Gerard Kester stond schippers decennialang met raad en daad bij. ‘We worden tegenwoordig minder gebeld. Volgens mij komt dat mede omdat er minder conflicten zijn tussen schippers en bevrachters. Ze zijn er allebei wel achter gekomen dat het niet altijd zwart-wit is.' (Foto BLN-Schuttevaer)

  • ‘Binnenvaart moet zélf initiatief vergroening nemen'

  • ‘Goed gevoel over compromis CCR-eisen'  

Door Marja de Vet
Kester begon eind 1978 bij de Onafhankelijke Nederlandse Schippersvakbond (ONS), de bond die uiteindelijk opging in BLN. Hij blijft voorlopig nog wel actief als secretaris-generaal van de Europese Schippers Organisatie (ESO) in Brussel en bestuurslid van het Pensioenfonds voor de Rijn- en binnenvaart. En daarnaast blijft hij ook nog wel een paar ‘klusjes' doen voor BLN.

Ondersteuning
Kester werkte al die jaren onder meer als vraagbaak voor schippers. Die belden met vragen over boetes, liggelden en allerlei regelingen voor de binnenvaart. Hij herinnert zich een voorval uit begin jaren ‘80. ‘In Duitsland lagen toen een heleboel schepen in het ijs, omdat de winter plotseling was ingevallen. Ik kwam erachter dat een redelijk groot Duits bevrachtingskantoor een ijsgeldregeling had afgesproken met alle klanten, maar dat niet doorgaf aan de schippers, omdat op charter geen ijsliggeld was afgesproken. Ik heb toen dat kantoor gebeld en uitgelegd dat ik dat, ook voor zijn klant, vreemd vond. Een belofte over publiciteit was genoeg om tot een redelijke regeling te komen.'

Ook op het gebied van boetes werden successen geboekt. ‘We hebben vaak geholpen met het opstellen van bezwaarschriften. Dat scheelde soms wel duizenden euro's. Pas nog was er een schipper die de ijk had overschreden. Hij had heel snel geladen op de Maasvlakte en lag een beetje scheef. Wij hebben toen aangevoerd dat het schip gemiddeld genomen eigenlijk tegen de ijk aan lag. De boete ging van 750 euro naar 250 euro.'

Vergroening
Naast vraagbaak was Kester ook beleidsmaker, een terrein dat hem altijd heeft geboeid. Hij is er voorstander van dat de binnenvaart het uitstootprobleem zelf gaat aanpakken. ‘We moeten als binnenvaart zelf aangeven dat we schoner willen en daarbij ondersteuning vragen. In de jaren ‘80 hebben we iets vergelijkbaars gedaan. Toen was er een te grote en verouderde vloot. Het enige dat hielp was schepen van de markt halen. We hebben toen als ONS om een sloopregeling en oud-voor-nieuwregeling gevraagd. Voor een flink deel hebben we dat als sector ook zelf betaald.
‘Nu is het denk ik tijd om de vergroening aan te pakken. Onze CO2-uitstoot is relatief laag en dat geeft ons voordeel ten opzichte van weg en spoor. Maar op het gebied van fijnstof en NOx scoren we niet goed genoeg en we willen onze milieuvoorsprong wel graag houden. We moeten ons realiseren dat, als je niets doet, het gros van de binnenvaart nog lang met relatief vervuilende dieselmotoren zal varen. Dat moet je aanpakken. Stel je voor dat je over vijf jaar Keulen niet meer door mag. Dat soort problemen kun je beter voor zijn. Subsidiemogelijkheden zijn er wellicht, maar het zal niet voldoende zijn.
'Ik denk dat we nu vol zouden moeten inzetten op voor- en nabehandelingssystemen om de uitstoot terug te dringen en dan op termijn moeten overstappen op bijvoorbeeld elektrische aandrijving met brandstofcellen. Dat we een moeilijke opgave hebben is duidelijk. Veel schippers willen wel meedoen, maar je moet dat wel kunnen doorberekenen in de vervoersprijs, dat is de enige manier om de noodzakelijke vergroening te kunnen betalen. Daar moeten we actief mee bezig.'

Polderen
Over de toekomst van BLN is Kester zeer positief. ‘We hebben een goede en stevige basis gelegd. Er zit hier veel kwaliteit en kennis. Dat neemt niet weg dat we heel waakzaam moeten zijn. Vooral op de binding met de leden. En op de kaderleden moeten we heel zuinig zijn. De toegevoegde waarde van Schuttevaer (waarmee BLN fuseerde - red.) zijn de afdelingen. De tentakels naar de mensen in de praktijk en de regio, die zijn goud waard. Want praktijkmensen, daar draait alles om, je bent volledig afhankelijk van wat mensen je aanreiken uit de praktijk.

‘We worden wel minder gebeld. Volgens mij komt dat mede omdat er minder conflicten zijn tussen schippers en bevrachters. Ze zijn er allebei wel achter gekomen dat het niet altijd zwart-wit is, maar dat daartussen ook veel grijze gebieden liggen. Voor jou 10 anderen, dat bestaat nog wel. Maar er is nu meer een gevoel van: morgen hebben we elkaar toch weer nodig. Bij de meeste schippers is het Calimero-gevoel van vroeger ook grotendeels verdwenen.
'Het beeld van vroeger van de schipper met de pet is er niet meer. Tegenwoordig zit je samen te onderhandelen, je zit feitelijk te polderen. Polderen doe je alleen vanuit eigen kracht, op basis van gelijkheid met de overheid en ook met bevrachters. Moeten wij als BLN bevrachters als vijanden benaderen? Ik denk het niet. Neemt niet weg dat je niet altijd tot overeenstemming komt. Soms moet je om iets af te dwingen met de vuist op tafel slaan. Dat kun je niet uit de weg gaan.'

CCR-eisen
‘Ik denk dat we wat betreft de technische CCR-eisen aan de binnenvaart uiteindelijk zijn gekomen tot aanvaardbare compromissen en redelijke oplossingen voor een aantal knelpunten. Maar het is wel jarenlang een zwaar dossier geweest. Mede dankzij de inzet van allen, ook de ASV, en door de steun van de Nederlandse overheid, zijn we eruit gekomen en ik heb er achteraf een goed gevoel over. Het grote verschil tussen de ASV en BLN is overigens dat wij wel compromissen durven te sluiten, terwijl zij meer van "alles of niks" zijn.
‘Achteraf kun je stellen dat het in 2002 fout is gegaan. Toen boven tafel kwam waar we allemaal aan moesten voldoen, hadden we een probleemanalyse moeten maken en een impact assessment. Dat zijn dingen die we nu standaard doen, maar toen deden we dat nog niet.
‘De CCR wilde koste wat kost geen overgangsbepalingen meer zonder einddatum en daarom ligt er nu nog een lijst met zaken die we voor 2035 moeten regelen, zoals de stahoogte en ooit ook de ingebouwde ankerkluizen. Daar zal ongetwijfeld een oplossing voor komen. Komt tijd, komt raad. Een hogere stahoogte is eigenlijk een onmogelijke eis op een bestaand schip. En de ankerkluizen, als alles dubbelwandig vaart moet je je afvragen of dat nog wel zo noodzakelijk is.'

Reacties (3)

Om te reageren op dit bericht moet u ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen. Indien u nog geen account heeft kunt u zich hier registreren om te kunnen reageren op Schuttevaer.nl. Uw reacties worden altijd ondertekend met uw volledige persoonsnaam.

  • A. le Cessie

    Hallo Gerard,

    Wij hebben goede herinneringen uit de ONS tijd. Jij hebt veel voor de binnenvaart en de schippers gedaan.
    We wensen jou nog een mooie tijd toe.

    Groeten Ad en Wies le Cessie.

  • H.C. Visser

    Gerard. Het was mij een groot genoegen deels met je gewerkt te hebben, alhoewel op afstand.``
    Op een relatief bescheiden manier heb je altijd achter de schippers gestaan. "Steun en toeverlaat".
    Ik wil je namens velen bedanken voor je inzet door de jaren heen.
    Geniet van je komende bestaan en blijf de binnenvaart - steeds vanuit een verdere achtergrond- volgen.
    Het ga je goed!

  • J.C Hagens

    Meneer Kester, vele in de Binnenvaartbranche zullen u missen, geniet met volle teugen en veel plezier van u welverdiende pensioen.

Lees ook