Schuttevaer

Zoet, Zout & Zakelijk
Schuttevaer Premium

Schippersz 24: Schipperslatijn

Oss

Schippers houden van Latijnse namen. Denk aan Spes, Fiat Voluntas, Fides. Ik denk aan Nova Cura, Nieuwe Zorg, en dat was ze voor Jan. Mocht ik haar herdopen, dan werd ze de Festina Lente. Haast je langzaam, zo heet de boot van mijn dromen. Festina lente, omdat we langzaam naderen waarheen we ons haasten.

Door Karel Kersten
Voorlopig gewoon Nova Cura, mijn akelig reële droombootje. De spannendste uren heb ik met haar doorgebracht en nooit heb ik me verantwoordelijker gevoeld. Nooit in mijn jeugd was ik zo gelukkig.  
Meestal ging het goed. Een lege Kempenaar op een dubbele draad met zijwind door de bruggen van de Zuid-Willemsvaart slepen of de sluis in, gaat gemakkelijker dan je denkt: de boot als de deugd in het midden, dan volgt die hoge kop vanzelf.
 
Meestal ging het goed. En die keer in Panheel had eigenlijk niet met de Nova Cura te maken, want zij lag braaf langszij de Antoon in de sluis. Afschutten, Jan achterop, ik voorop. En ik heb het enorm in Jan gewaardeerd dat hij nooit flauwe grappen heeft gemaakt. Wat wel scheelde is, dat ik er in voorkomende gelegenheden, zoals op feestjes en in de kroeg, zelf maar over begon. Zet jezelf voor schut, liever dan dat een ander het doet.

Linke soep
Voor schut ja, mijn draad liep vast. Als ze breekt lopen we vooruit naar de deuren. Linke soep. Ze brak. Het knalde als een Starfighter door de geluidsbarrière. Ik zat al op mijn Nova Cura, slagje achteruit, we misten de deuren. Die openden zich alsof er niets was gebeurd, ik ging er weer voor, Jan vierde de sleepdraad, zei niks, stak wel zijn hand op toen we langzaam vaart maakten.
 
Meestal ging het goed, maar die keer in Born lag het helemaal aan de Nova Cura, aan diens kapitein. En aan de schipper blijf ik volhouden, want die gaf me een lierdraadje, 14 mm, voor dat kleine eindje naar de palen voor die nacht. Jawel, maar het blijft een lierdraadje en dat moet je wel voorzichtig strakvaren, met een geladen Kempenaar op sleep. En het was laat en donker, regenvlagen, rotweer. En het draadje brak. Daar dreef mijn sleep, de schipper voorop riep iets onverstaanbaars, ik cirkelde terug. In dat stikdonkere rotweer. 

Koffie
Nu waren we niet de enigen van die laatste schutting. De kolk loosde er nog een paar, gesleept of op eigen kracht, over bakboord en stuurboord liepen ze het obstakel voorbij dat de Antoon heette. De Nova Cura schoof beschaamd weer langszij, ik kreeg een 18 mm-draad en we meerden af voor de nacht. Festina Lente.
 
Nog wel tijd voor een kop koffie en de nabespreking. We waren het eens: het draadje was te dun, zelfs voor een Nova Cura van 40 pk met een kapiteintje in de regen.
Roosteren de volgende dag, ging goed. Toen Maasbracht. Ging te gek. Maar dan ook echt helemaal te gek.
Volgende keer: ‘Zum Befehl, Herr Sluismeester’

Reacties

Om te reageren op dit bericht moet u ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen. Indien u nog geen account heeft kunt u zich hier registreren om te kunnen reageren op Schuttevaer.nl. Uw reacties worden altijd ondertekend met uw volledige persoonsnaam.

Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

Lees ook