SCHIPPERZ (6): Lijfrente en nog een ramp

Een paar dagen geleden heb ik mijn tiende verjaardag gevierd. Een fiets gekregen, een gemoffelde Empo. En ik ga met mijn moeder naar Rotterdam, naar onze oudste, Martien, van de Valuas. Zo’n mooi schip heeft hij nog nooit gehad.

Door Karel Kersten
Op lijfrente heb ik begrepen. Hij moet elke maand een oude vrouw betalen, elke maand tot ze dood is. Hoopt Martien dat ze gauw doodgaat? Hij is zelf al bijna oud. Kunnen we weer doen alsof hij mijn vader is. Gaan we naar het café, speel ik zijn zoontje.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Wilt u onbeperkt lezen? Word abonnee en krijg toegang tot unieke maritieme vakinformatie waarmee u altijd up-to-date bent.

Abonneer