Schuttevaer

Zoet, Zout & Zakelijk
Schuttevaer Premium

Drijvende eilanden in zee

Wageningen

Drijvende mega-eilanden zijn een realistische oplossing voor de problemen die de zeespiegelstijging en groeiende wereldbevolking veroorzaken. Dat stelde MARIN-topman Bas Buchner tijdens een onlangs gehouden R&D-seminar van het maritieme onderzoeksinstituut uit Wageningen.

1 / 2
Het op een schaal van 1:250 gebouwde drijvende eiland werd tijdens de demonstratietest in het Offshore Bassin van MARIN blootgesteld aan golven, die in werkelijkheid 15 meter hoog zouden zijn. (Foto Hans Heynen)

Het op een schaal van 1:250 gebouwde drijvende eiland werd tijdens de demonstratietest in het Offshore Bassin van MARIN blootgesteld aan golven, die in werkelijkheid 15 meter hoog zouden zijn. (Foto Hans Heynen)

 

  • Oplossing voor overbevolking en zeespiegelstijging

  • ‘Eiland ligt strak in golven tot 7 meter'

Door Hans Heynen
De mega-eilanden kunnen worden gebruikt als haven, bij de productie en distributie van voedsel en energie, voor woningen en recreatie. Ze bieden daarmee een alternatieve oplossing voor met ruimtegebrek kampende kuststeden in Europa, Azië en elders. 

In de Stille Oceaan kunnen drijvende eilanden een oplossing zijn voor bewoners van door zeespiegelstijging bedreigde eilanden en atollen.

Hoewel er op diverse tekentafels al concepten voor liggen, zijn er nog geen rekenprogramma's om de haalbaarheid van dergelijke eilanden te berekenen. MARIN gaat hierin verandering brengen. Met een aantal partners ontwikkelt het instituut een rekenprogramma dat het gedrag en de krachten waar drijvende eilanden op open zee mee te maken krijgen kan simuleren.

Testen in het Offshore-bassin met een mega-eiland op schaal moeten het programma valideren. In dit bassin kunnen golven en winden worden opgewekt om inzicht te krijgen in het gedrag van deze eilanden onder verschillende weersomstandigheden, inclusief extreme stormen met monstergolven.     

Het rekenprogramma moet de ontwikkeling van tekentafels naar praktijk versnellen.       

Demonstratietest
Een eerste demonstratietest met een drijvend eiland vorige maand plaats in het Offshore-bassin. Het op een schaal van 1:250 nagebouwde model van het mega-eiland, meet op ware grootte twee bij anderhalve kilometer. Het wordt dan opgebouwd uit 87 aan elkaar gekoppelde driehoekige pontons of drijflichamen. Tachtig gelijkzijdige driehoeken met zijden van 250 meter, rond zeven grotere met 500 meter lange zijkanten. De driehoeken worden met  flexibele koppelingen aan elkaar verbonden. Op het testeiland hielden veren de driehoeken bij elkaar, waarbij fenders zorgden dat de zijden konden bewegen zonder elkaar te raken.

De flexibele koppelingen zorgen dat de driehoeken waaruit het eiland is opgebouwd vanaf een golfhoogte van zeven meter of  meer ten opzichte van elkaar kunnen bewegen. Het eiland kan dan als het ware meegolven.

Sensoren meten tijdens de proeven met op schaal geproduceerde golven de krachten die op verschillende plaatsen op de constructie worden uitgeoefend om het rekenprogramma te valideren. 

Hoge golven
Tijdens de demonstratie werd een storm met windkracht 11 gesimuleerd, waarbij op de Noordzee tot 15 meter hoge golven ontstaan. ‘Tot golfhoogtes van 7 meter ligt het eiland strak. Wanneer ze hoger worden gaan de koppelingen meebewegen', zegt projectmanager Olaf Waals, de bedenker van het concept. ‘Dat voorkomt dat de krachten op de constructie te groot worden. Met  driehoekige segmenten is het eiland daarbij in alle richtingen flexibel. Wanneer je vierkanten of rechthoeken zou nemen levert een golf die schuin aanrolt problemen op. Een eiland van twee bij anderhalve kilometer als één geheel bouwen kan evenmin. Dan buigt de constructie mee en treden vermoeingsproblemen op.'  

Met de flexibele verbindingen concentreren de bewegingen zich rond de randen van de driehoeken. De driehoeken zelf bewegen niet, die zijn stijf.'

Dat maakt het zelfs mogelijk om de driehoekige pontons van onderhoudsvrij beton te maken.

Waals ziet voor het flexibele drijvende eiland multifunctionele toepassingen. ‘Je kunt er overschotten van op zee geproduceerde wind-, zonne- en golfslagenergie omzetten in waterstof om met tankers naar de wal te brengen en tegelijkertijd vis- en zeewierkwekerijen beheren. We kregen pas nog bezoek van een groep uit Japan die drijvende boerderijen wil ontwikkelen voor de productie van zeewier en vis, waar mensen komen te wonen en werken.

Maritieme traditie
‘Het lijkt futuristisch, maar 25 jaar geleden stonden we sceptisch tegenover een schip van een halve kilometer lang en 15 jaar terug leken drijvende windturbines futuristisch. De Pioneering Spirit is intussen operationeel en de Noren hebben de eerste grote drijvende windmolen al gebouwd.

‘In een periode van zeespiegelstijging en toenemende activiteit op zee is het verhogen van dijken en opspuiten van eilanden van zand misschien niet meer de meest effectieve oplossing. Drijvende eilanden met havens, energiecentrales, boerderijen, woningen en recreatiegebieden zijn dan een innovatief alternatief dat goed aansluit bij de Nederlandse maritieme traditie. De Aarde bestaat voor 70% uit water en die oppervlakte gebruiken we nog maar heel beperkt', aldus Waals.   

Deelnemers in wat het Space@sea-project is gedoopt zijn onder meer DST in Duisburg, TU Delft, Bluewater uit Hoofddorp, Blue21 in Delft, het Belgische DEME en de TU Hamburg

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties

Om te reageren op dit bericht moet u ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen. Indien u nog geen account heeft kunt u zich hier registreren om te kunnen reageren op Schuttevaer.nl. Uw reacties worden altijd ondertekend met uw volledige persoonsnaam.

Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

Lees ook