Tonnageregeling ook voor charterschepen

De tonnageregeling voor de zeevaart - rederijen betalen dan belasting over de tonnage van het schip - geldt ook voor cruise- of charterschepen. Dat heeft de Hoge Raad onlangs bepaald. De Raad bepaalde dat een cruiseschip waarbij passagiers naar bestemmingen worden vervoerd, wordt geëxploiteerd voor het vervoer van personen en niet wordt gebruikt voor pleziervaart.

Door Erik van Huizen
Het luxe charterschip waar de Hoge Raad uitspraak over deed is een zeewaardig schip van bijna 63 meter en heeft een breedte van ruim 12 meter. Het beschikt over 13 hutten/suites en kan 28 passagiers herbergen.

• Eigenaar cruiseschip wint jarenlange strijd met Financiën

• ‘Behalve aangenaam verblijf, is wel degelijk sprake van vervoer' 

Het schip heeft op het hoofddek onder meer een 18-persoons jacuzzi met glazen bodem en een gebied om te barbecuen. Ook is er een salon met een tafel voor 22 personen in het eetgedeelte. In het schip bevinden zich verder onder meer een beautysalon, bars, een fitnessruimte, een massageruimte en een sauna. Voor de Solas-regelgeving wordt het schip aangemerkt als een passagiersschip.

In cassatie
De huidige eigenaar kocht het schip in 2002. Het werd omgebouwd en kwam op 5 juni 2005 in de vaart. De eigenaar houdt zich bezig met het beleid, het investeren in en het onderhoud van het cruiseschip en het beheer. De commerciële exploitatie is uitbesteed. In 2005 is het schip vijf keer verhuurd, in 2006 13 keer.

De eigenaar verzocht de belastinginspecteur in 2005 om de met het schip behaalde winst te bepalen aan de hand van de tonnage van dat schip. De inspecteur wees dit verzoek, ook na gemaakt bezwaar, af. De eigenaar ging in beroep bij de Rechtbank. Ook die wees het verzoek af, zodat de zaak bij het Gerechtshof terechtkwam. Deze rechters vernietigden de uitspraak van de Rechtbank en stelden de eigenaar van het schip in het gelijk. Dit maakte dat de toenmalige staatssecretaris Jan Kees de Jager van Financiën in cassatie ging bij de Hoge Raad.

Aangenaam verblijf
Volgens de wet wordt onder winst uit zeescheepvaart de winst verstaan die is behaald met de exploitatie van een schip voor het vervoer van personen in het internationale verkeer over zee. Tot de zeescheepvaart wordt echter niet de exploitatie van schepen gerekend die worden gebruikt voor de pleziervaart. Daaronder valt bijvoorbeeld de exploitatie van zeilschepen.
Het Gerechtshof oordeelde dat de eigenaar van het schip de tonnageregeling mag toepassen. Volgens het Hof is het cruise- of charterschip bestemd is voor het vervoer van personen. In veruit de meeste van de cruises was volgens het Hof sprake van een bepaald traject dat van haven naar haven wordt afgelegd en dat daarom sprake is van passagiersvervoer. Het Hof vond dus dat het cruiseschip niet als pleziervaartuig moet worden gezien, omdat het niet is bestemd om te worden gebruikt voor het genoegen van belanghebbenden dan wel haar aandeelhouders, maar voor bedrijfsmatige exploitatie.

De Hoge Raad ging mee in het oordeel van het Gerechtshof. ‘Doel van cruises is het vervoer over zee van passagiers naar een aantal bestemmingen om hen de mogelijkheid te bieden na aankomst in de plaats van bestemming van boord te gaan om die bestemming te bezoeken. Daarvan uitgaande is het juist dat het Hof ervan uitgaat dat dit schip wordt geëxploiteerd voor het vervoer van personen, zodat de met die exploitatie behaalde winst is aan te merken als winst uit zeescheepvaart. Aan de juistheid van dat oordeel staat niet in de weg dat een aangenaam verblijf voor de passagiers aan boord tijdens het vervoer naar de plaatsen van bestemming een wezenlijk onderdeel van het reizen met een cruiseschip vormt.'

Tijdstip
Ook de conclusie van de belastinginspecteur dat de eigenaar van het cruiseschip al voor 2005 winst uit zeescheepvaart genoot en dus voor 2005 al een aanvraag had moeten indienen, wees het Gerechtshof af. Het Hof vond dat voor het tijdstip van indiening van het verzoek moet worden gekeken naar het jaar waarin de onderneming één of meer schepen daadwerkelijk in gebruik heeft genomen. Het cruiseschip was in 2005 daadwerkelijk in gebruik genomen. De Hoge Raad onderschreef deze conclusie van het Gerechtshof.
De Hoge Raad veroordeelde de minister van Financiën in de kosten van het geding in cassatie. Deze kosten bedroegen in totaal zo'n 1650 euro.