Familie adelborsten maakt stuntje mee

De windkracht is 6 -7, met uitschieters naar 8 Beaufort. Harer Majesteits torpedowerkschip Mercuur zal vandaag niet het ruime sop der Noordzee kiezen maar kruisend blijven op het Marsdiep tussen Texel en Den Helder. Wat krijgen we nu, de dik 30-koppige bemanning van de Mercuur heeft toch zeebenen? Jawel, maar de meeste van hun 200 gasten die vandaag meevaren niet. ‘Meid, ik voel me op dit stukje al alsof ik een biertje teveel op heb', zegt de vriendin van een van de manschappen.

Oudste officier van de Hr Ms Mercuur, luitenant ter zee der tweede klasse oudste categorie Joris Brouwers, met zijn driejarige dochter Ava op de brug van de Mercuur. Op onze vraag of Ava later ook gaat varen, sprak juffie Bijdehand: ‘Ik vaar nú toch al!' Ze was een van de 200 gasten die 16 juli met een kleine marinevloot uitvoeren vanuit Den Helder ter afsluiting van de kruisreizen van de adelborsten. (Foto Lies Russel)

1/4

Gerelateerd nieuws

Reünisten strijden voor behoud zeevaartschool

VT worstelt zich een plek in Panama

Binnenvaart moet technisch vernieuwen

14.000 teu containerschip op LNG

Meer over

Zeevaart

Op het Marsdiep beleven we een Varende Familiedag, om de banden tussen het thuisfront en de Koninklijke Marine aan te halen. Niet alleen de Mercuur is uitgevaren, onder commando van luitenant ter zee der eerste klasse Jan Wessel, maar ook de mijnenjagers Haarlem, Hellevoetsluis en Maassluis, alsmede het opleidingsvaartuig Van Kinsbergen. Ook allemaal met gasten.

• Marinevloot kruist met 200 gasten op Marsdiep

• Hr. Ms. De Ruyter komt met 30 knopen voorbij 

De Van Kinsbergen is het enige witte schip, zij valt buiten des majesteits vloot, zodat de kleur grijs aan haar neus voorbij gaat. Ook Hr. Ms. De Ruyter, luchtverdedigings- en commandofregat, en het amfibisch transportschip Hr. Ms. Rotterdam varen uit, eveneens met gasten aan boord. De laatste schepen volgen samen een ander programma, maar de De Ruyter komt zich aan de ‘kleine schepen' wel even presenteren met haar topsnelheid van 30 knopen. Het ziet er een beetje spookachtig uit, dat grote, hoge fregat met haar gladde huid waarop helemaal niets is te zien, maar waarachter de meest geavanceerde technieken schuil gaan. 

De adelborsten
Deze Varende Familiedag is de afsluiting van de kruisreizen van de adelborsten. Hun eerste echte zeereis, hun daadwerkelijke kennismaking met de ‘grijze vloot' zit er nu op. Een reis van vier weken. Voor korporaal-adelborst Linda van Rooijen (20) uit Venlo begon deze in het Spaanse Cartagena (heen per vliegtuig) en daarna ging het naar Malaga, Portimao, Plymouth en tot slot thuishaven Den Helder. Ze was ingedeeld op de Mercuur. ‘Omdat dit schip plaats kan bieden aan vrouwen. Daarom hebben alle vrouwelijke adelborsten hun kruisreis met de Mercuur gemaakt.' Vandaar dat ze nu ook met zijn zessen aan boord zijn. Korporaal-adelborst Van Rooijen: ‘ Ik heb nu twee en een half jaar KIM in Den Helder achter de rug en volgend studiejaar ga ik naar de KMA, Koninklijke Militaire Academie, in Breda. Toen ik begon met de studie, waren we met 127 studenten, onder wie 21 vrouwen. Zes vrouwen hebben uiteindelijk gekozen voor de zeedienst, zoals ik. Elf kozen voor andere diensttakken, zoals de technische dienst en drie voor de administratieve diensten.

Lopen is geen zitten
‘Voor ik naar de KMA ga, ga ik nog twee keer varen. Op de KMA word ik opgeleid voor de operationele diensten op zee. Ik vind het echt geweldig, het past me.'
En als ze naar de Golf van Aden moet? ‘Daar kiezen we voor', zegt Linda. ‘Maar het thuisfront moet wel achter je staan, ook al omdat je dan zes maanden van huis bent.' En dat staat het thuisfront, zegt ze, omdat de familie allang banden heeft met uniformdiensten van de overheid. Haar moeder, hier ook aan boord, net als opa en oma, is brigadier bij de politie Venlo en een oud-oom was als commando een van de eerste Libanon-gangers. Als we onder haar leiding naar de brug gaan, vraag ik waar zij zat tijdens haar kruisreis. ‘Zát?!!', roepen de marinemannen op de brug. ‘Ze liep wacht hoor. En lopen, dat betekent geen zitten. Dan sta je gewoon vier uur op je benen.'

Hormonen
Er volgt een donderend geraas. daar is een Westland Lynx helikopter die laag over scheert en dan bijna verticaal weer optrekt. We krijgen een demonstratie man over boord en hoe deze op te pikken met de heli. Niet iedereen aan boord van ‘ons' schip zou ook dolgraag voor drenkeling spelen, compleet met oranje rook op de plek des onheils, maar heel veel opvarenden zouden best zo'n heli willen sturen. Je merkt het, het siddert over boord, whauw.

Er gebeurt nog veel meer opwekkends voor de hormoonhuishoudingen. De 64,80 meter lange en 12 meter brede Mercuur, ofwel de A900, is een torpedowerk-, oppik-, doel- en trainingsschip voor de Nederlandse onderzeeboten. Er zijn in heel Europa maar vier van dit soort schepen. ‘We' gaan via de slipway een torpedo (nou ja, een oefendummy, maar wel spectaculair knaloranje) in het Marsdiep droppen. Die blijft meteen drijven en zal worden opgepikt door drie van onze jongens in een rubberboot. Boeitje erbij, dan de torpedo klikken in de lijn van het schip, klaar, hij kan weer aan boord komen. De mannen met de boot zwaaien via de kraan overboord en ja, daar knallen ze op de golven. Het oppikken van de torpedo is vrij snel gebeurd, maar de demonstratie is niet zomaar afgelopen: er staat best een behoorlijke zee, de Mercuur zelf helt ook al aardig wat en die rubberboot, die kan dus waanzinnig hard en heel goed van golf naar golf surfen. Tot de schipper het genoeg vindt en de kraan weer overboord zwenkt om de boot en de mannen in druipende pakken weer aan boord te nemen. Even een peuk om bij te komen en vervolgens bijval te oogsten.

Dampende nasi
Van beneden stijgen inmiddels de dampen op van de marine-nasimaaltijd voor bemanning en gasten. Bij die gasten horen trouwens ook marinemensen van andere diensten. Zoals civiel ziekenverpleger en toekomstig algemeen militair verpleegkundige Martin Joosten. Hij vaart mee op de Mercuur omdat hij kan kiezen tussen ‘dit schip en de mijnendienst'. Hij weet al dat het dit schip wordt, al was het alleen maar omdat hij tegen de twee meter lang is en zich hier in elk geval rechtop door heel het schip kan bewegen. Of neem sergeant-majoor der technische dienst Peter van Kempen (hij lijkt op Bert van Marwijk), die op deze Varende Familiedag de kans krijgt om  trillingsmetingen aan de hoofdvoortstuwing te doen, samen met twee korporaals.

Overigens moet de marine in het kader van de algehele overheidsbezuinigingen ook knijpen in de ‘leuke dingen voor de mensen'. Zo zijn er dit jaar géén Marinedagen in Den Helder. In 2011 en 2012 weer wél.