Plan in de maak voor behoud van welzijnsorganisaties zeevarenden

De Rotterdamse zeemanshuizen en welzijnsorganisaties voor zeelieden in Rotterdam-Rijnmond gaan de handen ineen slaan om te overleven en gezamenlijk subsidies los te krijgen. Met name de zeemanshuizen hebben het financieel moeilijk sinds rijks- en overheidsbijdragen zijn stopgezet.

Secretaris Nico Sannes van Casco op de binnenvaartpier van de Rotterdamse Waalhaven. (Foto Lies Russel)

1/1

Gerelateerd nieuws

‘Binnenvaartbranche zou wel wat actiever klanten kunnen werven'

Nieuwe ligplaatsen in het Hartelkanaal

Costa Grocieres biedt passagiers 11.000 euro schadevergoeding aan

Binnenvaart bij SGP op 2 maart

Meer over

Zeevaart

Afgelopen week zijn directies en vertegenwoordigers voor het eerst bijeengekomen in  het kantoor van de maritieme vakbond Nautilus NL in Rotterdam, waar namens de internationale vakbond ITF oud-vakbondsvoorzitter Ed Sarton de vergadering voorzat. Bedoeling is te komen tot een gezamenlijk platform met een toekomstvisie en plan van aanpak, niet voor de korte maar de lange termijn. Onder meer het Havenbedrijf Rotterdam heeft laten weten alleen op deze manier in overleg te willen treden met de betreffende stichtingen en organisaties.

‘Het heeft bijna een jaar geduurd voor iedereen bereid was bij elkaar te komen en na te denken over een plan van aanpak', zegt secretaris Nico Sannes van Casco, de organisatie die zeelieden bezoekt aan boord en in ziekenhuizen, avonden organiseert in de zeemanshuizen, voorlichting geeft en zich tevens bekommert om de bemanningen van kettingschepen. Casco staat voor Community Advocacy for Seafaerer's Concerns. Sannes heeft het initiatief genomen voor de bijeenkomst en een discussiestuk geschreven, waarin hij onder meer bepleit de zeemanshuizen ook open te stellen voor het toenemend aantal buitenlandse werknemers in de binnenvaart en buitenlandse vrachtwagenchauffeurs die op de haven van Rotterdam rijden.

Havenman
Sannes, afkomstig uit de haven en oud-districtshoofd van de vervoersbond FNV, is tevreden over de eerste bijeenkomst. ‘Het heeft wel even tijd gekost om alle neuzen ongeveer dezelfde kant op te krijgen. In het begin had iedereen het natuurlijk over zijn eigen problemen. Zoals bekend, moet het zeemanshuis Heijplaat tijdelijk sluiten. Schiedam, waar de Flying Angel zit, kan dankzij vrijwilligers nu toch beperkt open blijven. Uiteindelijk bleek Casco de enige club zonder financiële problemen. Nu is dat ook niet zo gek, want wij zijn een club van vrijwilligers van wie velen helemaal geen onkosten declareren en we hebben een sponsor.' Bovendien heeft Casco geen gebouw te onderhouden.

Besloten is dat Sannes, in overleg met voorzitter Sarton van het nieuwe platform, een programma opstelt waarover over vijf weken verder wordt gesproken. Sannes: ‘Die zeemanshuizen moeten open blijven. Je kunt in een steeds uitdijende Rotterdamse haven geen 40.000 man voor een gesloten deur laten staan. We moeten niet vergeten dat zeelieden een bijdrage leveren aan onze welvaart en ons welzijn en dat ze Rotterdam al lang geleden op de kaart hebben gezet.

‘Het promoten van Rotterdam als grootste en modernste haven van Europa, is niet zo moeilijk. Maar de uitdaging aan te gaan om ook de meest sociale haven van Europa te worden, is wat anders. Het is een eerste verplichting van de welzijnsorganisaties en besturen van de stichtingen die de zeemanshuizen exploiteren, om daarin het voortouw te nemen.'  Zijn idee om de tehuizen ook open te stellen voor de binnenvaart en het wegtransport werd matig ontvangen, stelt hij.

Biertje
Ds. Helene Perfors die namens het Protestants Koopvaardijwerk Rijnmond bij de bijeenkomst was, vindt het initiatief van Casco en ITF uitstekend. ‘Wij zitten in alle zeemanshuizen en doen van daaruit een deel van ons werk. Het is goed dat er structuur komt. Alle huizen hebben het financieel moeilijk. Ze kunnen niet draaien op het biertje van de zeeman.' 
In het Rotterdams havengebied is de afstand meestal ook een groot probleem: bijna altijd moeten de mensen worden opgehaald met busjes. Deze zijn vaak van de ITF en bemand door vrijwilligers. Ook dit vervoer kost geld. (LR)