Bek & Verburg aast op meer afval

De regels voor afvalstoffenafgifte in de Europese havens kunnen directeur Daan van Mullen van afval-inzamelaar Bek & Verburg in Rotterdam eigenlijk niet streng genoeg zijn. Het bedrijf bestaat bij de gratie van afvalafgifte, maar Van Mullem vind ook los daarvan dat de mens de zeeën en binnenwateren schoon moet houden.

Directeur Daan van Mullem met zijn opvolgers Kenny en John (v.l.n.r.) met op de achtergrond een van de inzamelschepen uit de Invotis-serie met Green Award-certificaat. (Foto Jacques Kraaijeveld)

1/1

Gerelateerd nieuws

45.000 euro boete voor Russische rederij

Argonon en Amulet genomineerd voor BlueEFFICIENCY Award

Wärtsilä levert dual-fuelmotoren voor ECO2 Inland Vessel-project

Maritime Awards Gala in Cruiseterminal Rotterdam

Meer over

Vervoermarkt

Hij is het eens met de stelling van de Algemene Rekenkamer dat het aan boord houden van afval in havens moet worden verboden.

Bek & Verburg exploiteert Haven Ontvangst Inrichtingen (HOI) en heeft een vloot van 10 inzamelschepen in de vaart. Een schone vloot wel te verstaan: ‘We hebben een Green Award voor onze schepen binnengehaald. Om precies te zijn voor de zes schepen in de Invotis-serie. Ze hebben CCR2-motoren, milieuvriendelijke schroefafdichtingen, walstroomvoorzieningen en vuilwatertanks. Wij lopen daarin voorop en dat mag ook wel als je van afval je beroep hebt gemaakt.'

• ‘Alle schepen moeten schoon de havens uit'

Van Mullem is zijn hele werkzame leven actief met de inzameling en de verwerking van scheepsafval. In 2013 50 jaar, net zolang als het bedrijf bestaat. In 1963 begon Van Mullem als matroos op een dekschuit van 30 ton bij het Rotterdamse bedrijf Bek & Verburg. Sinds 12 jaar is hij directeur van hetzelfde bedrijf en zeven jaar geleden werd hij ook eigenaar. Naast Daan van Mullem werken zoon John (38) en kleinzoon Kenny (23) in de zaak. Het is de bedoeling dat zij het bedrijf op termijn overnemen. Het totale personeelsbestand telt 60 mensen.

Vloot
Een van de eerste kraanschepen was het 40 jaar geleden aangeschafte motorscheepje Lennie van 96 ton, dat is voorzien van een tweetons Hiab-kraantje. Dat is wel even wat anders dan de moderne Invotis VI bijvoorbeeld, die over een kraan beschikt met een hijscapaciteit van 3 ton op 23 meter, 5 ton op 11 meter en 12 ton op 5,60 meter.

• Plastic fles en aluminium blikje blijven 500 jaar in zee

De activiteiten van Bek & Verburg, de grootste afvalinzamelaar van scheepsafvalstoffen in ons land, zijn divers. Behalve de inzameling van scheepsafvalstoffen is het bedrijf actief in de reiniging van duwbakken, binnen- en zeeschepen en de behandeling van schade- en restpartijen. ‘Met multifunctionele kraanschepen, duwbakken, reinigingsapparatuur en een uitgebreid wagenpark zijn wij in staat onze klanten 24 uur per dag een totale dienstverlening aan te bieden. We zijn het aanspreekpunt voor de inzameling van alle afvalstromen die vrijkomen aan boord van een zeeschip, maar we verzorgen ook de administratieve afhandeling en coördinatie met havenautoriteiten en milieudiensten die nodig zijn tijdens het verblijf en na het vertrek van een zeeschip in de haven.'

Stoppen
Er wordt in Europa gewerkt aan strengere regelgeving op het gebied van scheepsafval, inclusief een lozingsverbod van Marpol Annex 5-stoffen. Hieronder valt ook huishoudelijk afval. Een aluminium blikje kan namelijk wel 500 jaar in zee blijven voordat het is vergaan en hetzelfde geldt voor een plastic fles. Zelfs geschilderd hout is pas na 13 jaar verdwenen.

Streefdatum voor invoering is 2015, maar het kan Van Mullem niet snel genoeg gaan. ‘Er zit niks anders op dan dat in Europees verband te regelen. Nederland is initiator en wij willen ook niets liever dan wat de Stichting Noordzee wil of Kimo: alle schepen vanuit Europese havens schoon de zee op. Of wij daar meer werk door krijgen weet ik niet. Het Havenbedrijf is verantwoordelijk voor de controle en monitoring. Als zij rommel tegenkomen, dan komen wij in beeld.

‘Meer werk zit er voor ons uiteindelijk vooral in als we onze scope verbreden: dus ook naar andere landen. We zijn nu actief in het Noordzeekanaalgebied, de Europoort, Dordrecht en Moerdijk. Als we landelijke dekking zouden krijgen, dan gaan we verder met investeren in nieuw materieel. Een zevende Invotis houd ik dan niet tegen. Dus meer, maar niet per se groter, de huidige maatvoering is precies goed voor de havens: met 42 meter kom je nog overal bij en met 800 kuub zit je ook aan een behoorlijk maximum wat hanteerbaarheid betreft. Meer werk verwachten we trouwens in Den Helder, in verband met de ontmanteling van wel 100 olieplatformen op de Noordzee.'

Dilemma
‘In de binnenvaart is de afvalafgifte beter geregeld dan in de zeevaart. Daar is het ook minder ingewikkeld en beter controleerbaar. Maar ook dáár moet iemand voor de kosten opdraaien. Dat zijn zelfstandige schippers, reders of verladers. Vergeet niet dat die laatste het meest verdienen aan het transport over water. Wij betalen er niet voor om het in te zamelen, het te scheiden, het gescheiden te houden en te verwerken. Ook al is afval een product waar weer een nieuw product van te maken is. Niet meer dan 6 à 7% van het totaal dat wij verwerken moet worden gestort. Maar er zijn maar weinig stoffen die ons wat opleveren.

In het algemeen is het wel zo dat de situatie verbetert; er zijn steeds meer gescheiden afvalstromen. We hebben met meerdere partijen en belangen te maken: milieudiensten, havenbedrijven, rederijen. We willen ze allemaal te vriend houden. We staan er voor open om problemen gezamenlijk aan te pakken, dat is niet alleen in ons eigen belang.'

VOMS

Daan van Mullem is voorzitter van de brancheorganisatie Vereniging van Ondernemingen in de Milieudienstverlening ten behoeve van de Scheepvaart (VOMS).

‘De VOMS is het aanspreekpunt voor overheden en we hebben geregeld overleg met binnenvaartorganisaties en de Stichting Scheepsafvalstoffen Binnenvaart (SAB). Vrijwel alle inzamelaars en verwerkers zijn lid van de VOMS. Wij behartigen de belangen van de ondernemingen die zich bedrijfsmatig bezighouden met milieudienstverlening. Hieronder wordt in elk geval verstaan het op een milieuhygiënisch verantwoorde en doelmatige wijze verwijderen van al dan niet gevaarlijke afvalstoffen, die vrijkomen bij schepen, maar ook het opstellen van kwaliteitseisen. Het Scheepsafvalstoffenverdrag, dat stamt uit 2009, houdt in dat verladers, stuwadoors en dergelijke een schip schoon moeten opleveren. Sinds vorig jaar houdt het Korps Landelijke Politie Diensten (KLPD) zich bezig met de handhaving van het verdrag en dienen betrokkenen een losverklaring te hebben. Doel is dat er geen ladingresten meer in het water komen.'

Neem nu een gratis abonnement op de Nieuwsbrief. U krijgt dan twee keer per week alle maritieme nieuws in uw emailpostbus.