Met Michelin-sterrencatering in partyvaart

Met een hoogwaardig cateringconcept en een aantrekkelijk schip hopen Henriëtte en Sip Keur op een mooi tweede leven voor de coaster Zuiderzee (ex-Lauwerszee, 50 x 6,60 x 1,30 meter, 400/600 ton). ‘Van de Beulaker tot alle grote steden, we kunnen er komen. Alleen Apeldoorn niet, maar dat komt door het Apeldoorns Kanaal.

Door Sander Klos
Ze kochten de coaster in 1980 ‘voor in de onderste la', zoals Keur (64) zegt. Hij was nauw betrokken bij passagiersschepen als de River Cloud (ontwerp) en zette in 1979 zijn eerste schreden in de partyvaart op Duitse wateren. ‘We begonnen in Duisburg en kwamen later ook in Neuss, Düsseldorf en Keulen.'

• Familie Keur geeft coaster Lauwerszee tweede leven

• Oudgedienden in de Duitse partyvaart  

Dat deden ze met de Kempenaar Allegra (1886) en ze richtten zich vooral op de zakelijke markt. ‘Het begon allemaal met de König Brauerei, die ons schip wel eens wilde huren. Later kregen we ook klanten als Toyota en Lufthansa. Met een goed stuk eten en keurige bediening kwam je een heel eind.'

Mooie lijnen
Pas in 2000 ging Keur aan de slag met het schip, dat hij vooral had gekocht vanwege haar mooie lijnen en omdat er maar één van bestond. ‘Het was een Hamburgvaarder, waarmee Roel de Groot vanaf 1968 op de Oostzee zat. Hij voer bij Wagenborg en maakte reizen als; met staal naar Denemarken, leeg naar Polen en met erwten terug naar Meppel. De Groot kwam later nog regelmatig kijken en vroeg altijd wat ik met haar ging doen. ‘Maar goed, dat zal ik wel niet meer meemaken', zei hij dan. Ik vind het wel jammer dat hij gelijk had.'

De Lauwerszee had een MAN van ongeveer 350 pk, maar Keur plaatste een Mercedes Henschel van 600 pk, die er ook weer uit moest, omdat hij niet voldeed aan de milieu-eisen. Nu staat er een Volvo Penta D16-MH in de machinekamer, die qua afmetingen in het niet valt bij de oorspronkelijke MAN. ‘De MAN woog twaalf ton, deze krap twee ton. Ik had die Mercedes wel willen houden, maar ik moest naar CCR2.'

Voorin staat een DAF-boegschroefmotor met daarnaast een Atlas Copco-generator van 110 kVA. Aan de andere kant staat als reservegenerator een Dorman van A. van Kaick. Keur trekt de peilstok eruit, houdt hem vast als een dure fles wijn en laat een prachtige kwaliteit olie zien. ‘Heeft 200 uur gelopen.'

Negende generatie
Keur was als veertienjarige al bakloper en voer op zijn zeventiende als schipper op de Rival bij Westerhuis. ‘Mijn vader had er een hekel aan. "Je ropt je kapot", zei hij. Hij was zelf in de oorlog zijn schip kwijtgeraakt en toen hij op de eerste reis met mij meevoer, ging het hem allemaal veel te hard.'

De jonge Keur was de negende varende generatie en leerde op de avondschool scheepsbouwkundig tekenen. ‘Een beetje een hobby', noemt hij zijn tekenwerk. Hij begon in 2000 tekeningen voor de Zuiderzee te maken, maar deed die weer aan de kant. ‘Het werd teveel een luxe jacht.' Ondertussen waren er voldoende gegadigden voor het schip, maar Keur bleef haar rustig gebruiken als drijvende opslag.

Sinds vorig najaar is ze helemaal klaar. Eind april werd nog AIS geïnstalleerd, maar technisch is ze, compleet met een nieuw vlak, helemaal voor elkaar. En ze is heel stil geworden. Dat schrijven de Keurs vooral toe aan de vele schotten, vaak in de vorm van cofferdams voor onder meer het drinkwater en de fecaliën. Ook de isolatie en de flexibele bevestigingen helpen een handje.
Ruim gebruik van rvs beperkt het onderhoudswerk.

Fijn sturend haspel
Er zit weinig origineels meer aan, hoogstens wat stukken van de zij. In de nieuwe stuurhut is wel het originele haspel gebleven (‘weken aan geschuurd'). Niet alleen vanwege de uitstraling, maar ook ‘omdat ze met het haspel zo mooi naar het roer luistert'. ‘We varen meestal halve kracht, zo'n 18 kilometer, maar op het Noordzeekanaal wil ik weleens lostrekken. Maar dat vinden die jachtschippers niet altijd leuk.' Hij grinnikt, bijna schuldbewust.

Ook de woning is origineel gebleven, al zal het jacuzzibad er in 1968 niet in hebben gestaan. Er moest ook een schacht in komen voor het wisselen van de motor.

Licht in het ruim
Het ruim is veranderd in een lange, lichte ruimte voor eten en verblijf. Bijna op de waterlijn zitten twintig millimeter dikke ramen, die veel licht toelaten en een goed uitzicht bieden.
Dat is helemaal de afdeling van Henriëtte Keur. Met het oog op de zakenmarkt bepaalde zij het interieur. ‘Het mengsel van rvs en teak moet een stoere, moderne sfeer uitstralen', zegt zij. Voor de zitplaatsen gebruikte zij werk van ontwerper Gerard van den Berg. Het interieur is niet uitgesproken nautisch. Alleen op de achterwanden hangen naamborden van maritieme merken.

Trekker is ook de samenwerking met Food on Tour, het cateringconcept van sterrenrestaurant De Librije in Zwolle. De zaal biedt 100 zitplaatsen en er kunnen ongeveer 90 mensen eten.

Mede daardoor verzorgt de Zuiderzee een viergangenlunch, wanneer werf Royal Huisman in juli in Harlingen het 57,50 meter lange zeiljacht Twizzle te water laat. Eind augustus ligt zij als ‘culinair schip' op de Hiswa te Water in IJmuiden. ‘Het is niet wild', zegt hij over de markt.

‘Die verkiezingen maken klanten ook afwachtend', denkt zij. ‘Maar we maken liever een langere aanloop dan dat we inboeten aan kwaliteit.'

De vraag naar de kosten van een verblijf is lastig. ‘We werken vaak aan de hand van het budget van de klant. Ik kijk wat ik daarvoor kan doen.'
Ook het buitenland lokt. Zijn ogen lichten op bij de gedachte dat de Seine-Scheldeverbinding vanaf 2016 de vaart naar Parijs mogelijk maakt. En met de Donau is ook niks mis.