Als laatste akkoord van zegenbeden is verklonken, zwijgt de zender...

Radio Hernösand heeft zojuist zijn weerbericht doorgegeven: ‘IJs 2-2-2, ongeschikt voor schepen met een klein vermogen, grotere schepen ondervinden veel hinder...' De duisternis is al om 3 uur ingevallen. Het ijs krakend met haar brede boeg ploegt de anderhalf jaar oude Balticborg moeizaam door de smalle geul tussen de uitgestrekte vlakten van vast ijs.

‘Balticborg, goede vaart en behouden wacht…!’ (Foto collectie Henk Zuur)

1/1

Gerelateerd nieuws

Damen helpt Sensation weer op pad

Meer ‘blikschade' in haven Rotterdam

Eigenaar ontplofte tanker Charlotte en Rabobank vangen bot in hoger beroep

Sleepboot zinkt op Nieuwe Maas

Meer over

Varend bestaan

Een schijnwerper priemt vanaf de bak zijn licht door de donkerte, de sneeuwvlokken dansen als insecten in zijn scherpe witte bundel. Regelmatig klinken de aanwijzingen van de stuurman vanaf de bak. ‘Beetje bakboord, kapitein.'

‘Ay, ay, beetje bakboord...'

Langzaam ziet de roerganger de windroos van het kompas draaien. Het is donker en koud op de brug, duidelijk klinkt het schuren en bonken van het ijs tegen de huid, telkens even onderbroken door de korte, droge tik van het echolood.

‘Recht zóóó!', klinkt het uit de duisternis.

‘Recht zo, Jan.'

‘Recht zo', bromt de roerganger vanonder z'n dikke bontmuts die alleen zijn neus, mond en ogen vrijlaat.

Een scherpe wind jaagt de sneeuw dwars over dek, blaast het hoog op in alle hoeken. De luiken, winches en laadbomen krijgen een onherkenbaar en grillig uiterlijk...

Het is kerstavond 1958.

Vrouwenkoor
In de radiohut heerst bij het afgeschermde licht van een bureaulamp een grote bedrijvigheid. De bemanning treft de laatste voorbereidingen voor de uitzending van een kerstdienst door middel van een bandopname van het grammofoonplaatje van Kerk Op Zuid (KOZ) in Rotterdam. Om precies 11 uur klinkt het klokgelui, gevolgd door ‘Stille Nacht' gezongen door een Amsterdam Zeemansvrouwenkoor door de ether.

Zullen er veel schepen luisteren? Hoe zal de ontvangst zijn? Het zijn de vragen die hen in spanning houden. Het laatste akkoord van de gezongen zegenbede is verklonken, de zender zwijgt...

Enkele ogenblikken is het stil en dan kraakt daar nummer één al door de luidspreker.

‘Hallo Balticborg, Balticborg, de Pavo, de Pavo roept de Balticborg, prima ontvangst, hartelijk dank en een goed kerstfeest toegewenst.'

Nummer twee, drie, vier .... tot 17 toe die hen roepen: ‘Prima verstaan, hartelijk dank...' ‘Positie 700 mijl zuidelijk van de Scillies...', overal komen de reacties vandaan, Oostzee, Noordzee, maar ook van de Golf van Biskaje en van schepen bij de Azoren. ‘...Ontvangst is prima ... prettige kerstdagen ... goede vaart en behouden wacht.'

Verbonden

Zo wordt dit experiment een succes. Ook de beide kerstdagen worden korte diensten verzorgd, helaas blijkt het gebruik van de bandrecorder ongeschikt voor het gesproken woord, de tekst wordt dus gelezen.

De volgende morgen viert de bemanning van de Balticborg kerstfeest; alle hens op de brug, waar ze met elkaar een ogenblik worden bepaald tot die ontzaglijke gebeurtenis van 2000 jaar geleden: Christus op aarde. Op aarde, zeker, maar evenzeer op zee, gedragen in de harten van de talloze zeevarenden die hun bestaan zo hecht met Zijn Heilige Naam verbonden weten. (HZ, met dank aan Huib Kornet)