‘Niet kunnen' bestaat niet voor Ank Wolthuizen

De inmiddels vertrokken Greet van der Ploeg was de eerste vrouwelijke schipper op de Amsterdamse ponten, maar Ank Wolthuizen is de tweede. Ze heeft drie vrouwelijke collega's. Na een leven in de binnenvaart koos ze in een economisch moeilijke periode voor wonen op de wal en werken op het water.

Ank Voorthuizen leerde het schippersvak in de praktijk. ‘Mijn vader zei: stuur jij ‘m maar door Haarlem. Hij stond voorop met het koproer. Met geknepen billen voer ik door de stad. Met mijn kinderverstand had ik niet in de gaten dat mijn vader het meeste werk deed met het koproer.' (Foto Heere Heeresma jr.)

1/1

Gerelateerd nieuws

Een traditionele binnenvaartbruiloft

‘NMa benadeelt binnenvaart'

Speech Kraaijeveld live op internet

‘Bevrachting beter collectief'

Meer over

Varend bestaan

Ze heeft er geen spijt van. ‘Binnenschippers begrijpen niet dat ik het leuk vind steeds heen en weer te varen, maar het is het leukste werk dat er is.'

Ank Wolthuizen (1954) heeft, zoals zijzelf zegt, het varen in het bloed. Ze is de middelste uit een Fries schippersgezin van zeven kinderen. Haar vader had een skûtsje onder zeil met de naam Time is money. ‘Als je je voeten onder de tafel doorstak, zat je aan de andere kant van de roef,' vertelt Ank. ‘Na het vierde kind kocht mijn vader een opdrukker, omdat het te zwaar werd voor mijn moeder. Toen zei mijn opa tegen hem: Word je een luie schipper? Die motor kost geld, de wind is gratis.'

Lees deze week het hele artikel in Weekblad Schuttevaer (nr. 43, 29 oktober 2011). Behalve in de papieren krant is het online te lezen in de Schuttevaer e-paper, die gratis toegankelijk is voor abonnees. Niet-abonnees kunnen tegen betaling toegang verkrijgen. Neem nu een proefabonnement, 8 weken voor 15 euro.