Kleine Franse kanalen blijven open

De sluiting van kleine kanalen is van de baan, maar de binnenvaart moet wel rekening houden met een herziening van de bedieningstijden en een toename van het aantal automatische en op afstand bediende sluizen. Dat blijkt uit de toekomstplannen zoals de Franse vaarwegbeheerder Voies Navigables de France (VNF) die onlangs heeft gepresenteerd.

1/1

Gerelateerd nieuws

Aan de Reis: Beter zaken doen in Duitsland

Franse Maas bijna stremmingvrij

Asbestvondst stremt Zuid-Willemsvaart bij Someren langer

Eerste base station voor Inland-AIS

Meer over

Havens en vaarwegen

Door Annemarie van Oers
Naast een betere samenwerking met havens en regio's, wil VNF meer geld steken in ontwikkeling en onderhoud van het waterwegennet, met prioriteit voor de grote vaarwegen. Ook wil VNF het contact met de vaarweggebruikers verbeteren.

Ondanks alle inspanningen van afgelopen jaren is het Franse vaarwegennet nog steeds onbetrouwbaar. In de periode 2010-2018 wil VNF investeren in modernisering en restauratie van de infrastructuur ten behoeve van de bedrijfs- en pleziervaart, maar ook in meer veiligheid voor personeel en omwonenden en voor waterbeheersing en waterbeheer. Concreet betekent dat voor de binnenvaart onder meer een verbetering van de aansluitingen op Seine-Nord, schaalvergroting van de Petite-Seine tussen Bray en Nogent en verruiming van het Canal du Rhône à Sète. Ook wil VNF de sluizen van Couzon (Saône),  Méricourt (Seine) en Clévant (Moezel) vergroten.

Geen sluiting

Op de Aisne, Maas, Marne, Yonne en Boven-Seine worden 50 stuwen gemoderniseerd. Op de Boven-Seine, Beneden-Seine, Moezel en in het Canal du Nord moeten (meer) sluizen op afstand bedienbaar worden gemaakt en in het Canal des Vosges meer sluizen geautomatiseerd. Daarnaast wil VNF alle kunstwerken op grootschalige vaarwegen, zoals Moezel, Seine en Saône, die niet onder een ander moderniseringsprogramma vallen, opknappen. Dat geldt ook voor kunstwerken in zeer toeristische sectoren, zoals het Canal du Midi, de Petite-Saône en het Canal de la Marne au Rhin rond het hellend vlak van Arzviller. Ook worden komende jaren diverse grote en kleine stuwen, sluizen, dijken en stuwmeren die in zeer slechte staat verkeren in orde gemaakt en zo'n 150 (voortaan verplichte) vistrappen aangelegd.

Van sluiting van spitsenkanalen, zoals eind 2009 in het beruchte ‘Rapport de Saint-Pulgent' werd voorgesteld, is geen sprake meer. De dienstverlening wordt echter meer een kwestie van vraag en aanbod. Het is de bedoeling drie bedieningsregimes in te voeren, van respectievelijk 24, 12 en 9 uur per dag (inclusief de weekenden). Die uren kunnen worden verdeeld in een aantal uren vrije doorvaart en een aantal uren schutten op verzoek. Of, in sectoren met automatische sluizen, een aantal uren waarin interventie in geval van panne niet wordt gegarandeerd.

Dag en nacht
Dit betekent dat er op groot vaarwater (waaronder waarschijnlijk ook het Canal du Nord) in principe 24 uur wordt geschut, waarvan op sommige vaarwegen bijvoorbeeld tussen en 21 en 6 uur op verzoek (en op afstand). Op kleinere vaarwegen die aansluiten op het grote vaarwegennet (waaronder de Marne-Saôneverbinding) wordt in principe 12 uur per dag geschut. In de praktijk kan dat neerkomen op vrije doorvaart van 8 tot 17 uur, en schutten op verzoek of zonder interventie van 7 tot 8 en van 17 tot 19 uur. In de vrije doorvaarturen mag het wachten op interventie maximaal 30 minuten duren.

Op de regionale vaarwegen wordt onderscheid gemaakt tussen een hoog- en een laagseizoen. In het laagseizoen wordt hier bijvoorbeeld alleen op verzoek van 8 tot 17 uur geschut. In het hoogseizoen kan er van 9 tot 18 uur vrij worden gevaren en, afhankelijk van de drukte, eventueel van 7 tot 9 en van 18 tot 19 uur op verzoek. In deze vaarwegklasse gaan onder meer de hele Maas-Petite-Saôneverbinding, het grootste deel van de Centreroute en het Canal des Ardennes vallen.

Seizoenskrachten
VNF wil ook het vaarwegpersoneel professionaliseren, bijvoorbeeld op het gebied van onderhoud. Vakantiekrachten worden in de toekomst mogelijk vervangen door seizoenskrachten. Die kunnen in de toeristische kanalen dan tevens dienst doen als aanspreekpunt voor water- en waltoeristen. Onderhoudsmedewerkers zouden beter technisch moeten worden opgeleid, terwijl zaken als groen- en voertuigonderhoud beter kunnen worden uitbesteed.

Marc Papinutti, algemeen directeur van VNF, wil ook dat alle sluismeesters eens een keertje meevaren op een schip, zodat ze meer oog krijgen voor de problemen van vaarweggebruikers.

Schippersbonden
Papinutti maakte zijn plannen onlangs bekend tijdens een bijeenkomst met vertegenwoordigers van de Franse schippersorganisaties CNBA en La Glissoire. De Franse schippersbonden hebben VNF verzocht zich beter aan de afspraken te houden die tijdens dit soort ‘gebruikersvergaderingen' worden gemaakt en nieuwbouwprojecten voortaan eerst voor te leggen aan de binnenvaart (om zo problemen als nieuwe brugpijlers in de vaargeul, niet passeerbare stuwen en verkeerd geplaatste dukdalven te voorkomen). In september heeft opnieuw overleg plaats tussen VNF en vaarweggebruikers. Dan is het thema scheepsafval. VNF heeft onlangs ook een internetforum opgezet ter verbetering van de communicatie: http://forum.vnf.fr/