Frankrijk viert 200-jarig bestaan eerste Seine-Scheldeverbinding

Het Noord-Franse Canal de Saint-Quentin viert dit jaar zijn 200-jarig bestaan. Van eind april tot eind september staan langs het hele kanaal exposities, rondleidingen, lezingen, concerten, rondvaarten en andere activiteiten op het programma. De festiviteiten beginnen zaterdag 24 april in Saint-Quentin en Riqueval met de onthulling van gedenkplaten en in Cambrai met de opening van een reizende expositie.

Het souterrain de Riqueval is niet alleen de langste scheepvaarttunnel van Frankrijk, maar ook een van de bijzonderste, omdat schepen hier nog steeds tweemaal per dag in beide richtingen door een ‘toueur' (elektrische kettingsleepboot van begin vorige eeuw) doorheen worden getrokken. Het schip dat in 1810 als eerste door de tunnel durfde te varen mocht zich ‘le Grand Souterrain' noemen en was hier voortaan vrijgesteld van vaartrechten. In de Eerste Wereldoorlog diende de drooggezette tunnel als Duits militair ziekenhuis. Boven het zuidelijk tunnelhoofd bevindt zich het ‘Musée du touage', dat vanaf 5 juni een nieuwe presentatie toont. Die dag zijn er ook allerlei activiteiten rond de toueur.

1/1

Gerelateerd nieuws

Nieuwe virtuele handelsvloer voor vervoerders en verladers

Contargo neemt Wincanton over

Stremming Franse Maas

43 jaar voor Stoffers

Meer over

Havens en vaarwegen

• Op het Canal de Saint-Quentin staat de tijd al een eeuw stil

• Toueur gaat nog steeds tweemaal per dag 

Deze verbinding staat bekend als het Canal Crozat of Canal de Picardie. Vanaf 1750 werd de Schelde, die tot dan toe slechts vanaf Valenciennes bevaarbaar was, door middel van dertien sluizen tot Cambrai gekanaliseerd. De verbinding tussen Saint-Quentin en Cambrai strandde echter op het grote hoogteverschil en de bodemgesteldheid, die ook de voeding bemoeilijkten.

Derde verbinding
In 1768 probeerde ingenieur Laurent deze problemen te overbruggen door een veertien kilometer lange tunnel dwars door het krijtplateau te graven. De werkzaamheden voor dit gigantische project werden na zijn dood echter gestaakt. Daarna gebeurde er, ook door de instabiele politieke situatie, lange tijd niets. Tot Napoleon in 1802 opdracht gaf tot de aanleg van de ontbrekende 52 kilometer, met als voornaamste doel Parijs van steenkool uit het Noorden te voorzien. Hij koos daarbij voor de oplossing van een twintig kilometer lang scheidingspand met twee tunnels, bij Lesdins (1098 meter) en Riqueval (5670 meter), dat wordt gevoed door verschillende riviertjes. Omdat dit toch onvoldoende bleek, werd in 1822 nog een 20 kilometer lang, gedeeltelijk ondergronds voedingskanaal vanuit een zijrivier van de Oise aangelegd, de Rigole du Noirieux.

Het Canal de Saint-Quentin bleek, mede door de opkomst van de industrie, een groot succes. In 1884 werden de 35 sluizen vergroot tot ‘Freycinetmaten' (spitsenmaat) en in 1901 werden ze verdubbeld. In 1905 passeerden er dagelijks zo'n 200 schepen, goed voor vijf miljoen ton lading per jaar. In die tijd werd ook besloten tot de aanleg van een tweede Seine-Scheldeverbinding, het Canal du Nord, met 19 sluizen van 91 x 6 meter. Door de beide Wereldoorlogen en doordat de Franse regering de weg en het spoor prioriteit gaf, ging het nieuwe kanaal uiteindelijk pas in 1965 open. In 2016 moet de derde verbinding, Seine-Nord, gereed zijn. Dit kanaal telt straks 7 sluizen van 195 x 12 meter.

bron: Canal de Saint-Quentin