Gered van Costa Concordia: ‘Alleen de Duitsers bleven rustig'

‘Het was een extreme toestand en een paniek, daar kun je je geen voorstelling van maken', zegt de gepensioneerde schipper Steven Schouwstra. Met zijn broer Wim, en hun twee vrouwen voer hij mee op het gekapseisde cruiseschip Costa Concordia. Zij overleefden de ramp.

Met een touwladder als deze zag de familie Schouwstra kans een te hulp geschoten veerboot te bereiken. (Foto mare-press)

1/1

Gerelateerd nieuws

Kruiser overvaren op Volkerak, opvarenden ongedeerd

45.000 euro boete voor Russische rederij

Nieuwe cruiseterminal IJmuiden

Titan Salvage mag cruiseschip Costa Concordia bergen

Meer over

Actueel

Door Hans Heynen

‘Het schip voer die avond met een snelheid van 18 tot 20 mijl op hooguit 300 meter langs de kust van Isola del Giglio', vertelt Schouwstra. ‘Ik ging ‘s avonds even naar mijn hut aan bakboord en keek zo op de rotswand. Ik verbaasde me daar nogal over. Ook andere passagiers vonden het vreemd. Op de kaart stond een andere route die drie mijl uit de kust lag.'

• Schippersfamilie Schouwstra overleeft ramp

Even later, om 21.45 uur, gaat het mis. ‘We waren klaar met eten en dronken nog een bak koffie. Ik wilde net een borreltje bestellen toen een enorm kabaal opklonk en we een schok voelden. Het schip zakte gelijk scheef naar bakboord. We voelden dat het mis was. De motoren vielen uit en het schip had vrijwel geen snelheid meer. Het scharrelde een beetje door en ging rond richting wal.

‘We spraken snel af waar we elkaar zouden zien en vlogen naar onze hutten om zwemvesten en paspoorten te pakken. Onze vrouwen verwisselden snel hun avondjurk voor warmere kleding Toen we in de hut waren viel het licht uit. Gelukkig ging de noodverlichting aan. In de gangen en andere ruimtes was het intussen een extreme toestand. Paniek en gegil, daar heb je geen notie van. Veel mensen handelden instinctmatig en drongen uit lijfsbehoud voor, driekwart van de passagiers was Italiaans. Alleen de Duitsers bleven rustig, daar neem ik mijn petje voor af. ‘Schokkend vond ik het dat om 22.15 uur nog werd omgeroepen dat men zich geen zorgen hoefde te maken en werd aangeraden terug naar de hutten te gaan.'  

De Schouwstra 's zien de chaos even aan en besluiten dan de hoge kant op te zoeken van het schip, dat intussen 20 graden slagzij maakt. Een deel van de passagiers is naar de lage kant gelopen, waar het een groot gedrang is. Bemanningsleden strijken sloepen, hoewel de kapitein nog geen orders heeft gegeven. Op den duur zakt de lage kant steeds dieper in het water en al snel stopt het evacueren daar. ‘Ik schat dat ruim 100 man op een gegeven moment aan de lage stuurboordkant overboord is gesprongen', zegt Schouwstra, die dan op weg is naar de hoge kant. Een van de vrouwen wordt meegesleept in het gedrang en raakt zoek. Even later hebben ze echter telefonisch contact en blijkt ze een dek hoger te zitten.

Gewonden
‘Aan bakboord werden nog sloepen gestreken en op een gegeven moment zaten we met 150 man in een bakboordsloep. Het schip maakte toen al veel slagzij, zeker 35 graden. We hingen zeker 20 meter boven het water toen de sloep niet meer wilde zakken omdat hij op de zij liep. Even later schoot ze met een klap los, donderde een paar meter omlaag en viel dwars. Iedereen viel op en over elkaar heen en een aantal mensen raakte gewond. Wij zijn met z'n allen uit de sloep geklommen en klauterden via de romp van het schip terug aan dek. Vervolgens zijn we naar achteren gestrompeld. Sommigen met gebroken ledematen. Anderen waren zo dik dat we ze met drie man een trappetje op moesten helpen op weg naar achteren. Het schip maakte inmiddels 60 graden slagzij.'

Om 23 uur draait het schip door tot 90 graden. ‘Toen ben ik even bang geweest dat het zou kapseizen, maar gelukkig viel het weer terug. Door de reling zag ik dat de maan niet meer bewoog ten opzichte van het schip. Toen wist ik dat we vastzaten.'

De groep van 150 man moet dan nog uren wachten op het achterschip. Evacueren kan alleen nog via een ladder en dat gaat niet snel. ‘Om 3.30 uur zijn we de touwladder op gegaan. We klommen langs de zij van het schip omlaag en kwamen vervolgens bij de kim. Daar keek je een meter of acht omlaag, maar dat was te doen Het achterschip had veel zeeg dus de kim liep ver door en de ladder lag er goed tegenaan. Het eind hing boven een te hulp geschoten lokale veerboot. Daar werd je opgevangen.'

Op die veerboot vroeg Schouwstra aan de stuurman of grote cruiseschepen vaker zo dicht onder de kust van het eiland voeren. ‘Dat kan helemaal niet', antwoordde de stuurman. ‘Je kunt hier alleen dicht langs de kust varen wanneer  je hier heel goed bekend bent. Gelukkig liep het schip vast en was het rustig weer, er stonden golven van een halve tot één meter. Wanneer het zwaar weer was geweest of het schip was doorgeschoten naar dieper water, waren er veel meer slachtoffers gevallen.'