ESO uit forse kritiek op CCR-beleid

De Europese Schippersorganisatie (ESO) heeft de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCR) dringend verzocht pas op de plaats te maken met nieuwe regelgeving. Eerst moet maar eens het nut en de noodzaak van de regels worden onderzocht en onderbouwd met goede argumenten. Volgens de ESO geeft de huidige ‘incidentenpolitiek' van de CCR weliswaar de indruk van krachtdadig optreden, maar leidt dit zonder goede praktijkkennis maar al te vaak tot ‘blinde paniekvoetbal'.

ESO-voorzitter Jan Veldman: ‘We zien onwerkbare voorstellen voorbij komen.' (Foto: ESO)

1/1

Gerelateerd nieuws

Hijskraan doet zijn werk bij Eefde

Accent op innovatie bij scheepsbouwsteun

RWS heft getrapt schutten Weurt op

Argonon mag op LNG de Rijn op

Meer over

Actueel

Door Erik van Huizen

Op verzoek van de Franse binnenvaartorganisatie CNBA, en met instemming van de overige ESO-leden, boog de ESO-Raad zich nogmaals over de wijze waarop de CCR regelgeving en technische voorschriften voor de binnenvaart opstelt, invoert en evalueert. Dit naar aanleiding van enkele recente voorstellen van de CCR. Het gaat dan niet alleen over nieuwe regelgeving, maar ook over enkele overgangsmaatregelen waar de CCR het veiligheids- en milieuaspectargument te pas en te onpas dreigt in te zetten.

ESO-voorzitter Jan Veldman schrijft de CCR dat de ESO zonder meer bereid is om aan de invoering van voorschriften voor een veiliger vervoer in de binnenvaart mee te werken. ‘Wij wensen echter wel serieus te worden genomen als deskundig gesprekspartner van de overheid, niet als alibi voor het doordrukken van veranderingen die niet of nauwelijks bijdragen aan de beoogde doelstellingen.'

Kosten/baten analyse
Volgens de ESO zijn er drie oorzaken die leiden tot aanpassing van de regels. Zo veranderen de voorschriften voor bestaande schepen als gevolg van technische innovaties, naar aanleiding van incidenten en vanwege maatschappelijke ontwikkelingen zoals het milieu.

De ESO vindt dat elk voorstel tot wijziging van de regelgeving een analyse van de kosten en de baten moet bevatten. Aanpassingen aan schepen moeten vervolgens niet worden opgelegd wanneer de kosten hoger zijn dan de verwachte baten. Voor bestaande schepen blijken de kosten van verbetering immers dikwijls een veelvoud van de kosten van hetgeen men tracht te voorkomen.

Volgens Veldman is met betrekking tot het voorkomen van ongevallen een goede analyse nodig van de oorzaak van het ongeval én van de voor- en nadelen van het middel waarmee men het ongeval wil voorkomen. ‘We zien onwerkbare voorstellen voorbij komen. Recent nog het voorstel tot het plaatsen van een reling langs de buitenzijde van het schip. Dit zou het aantal verdrinkingen moeten terugbrengen. Want een schipper loopt niet alleen van voor naar achter. Die moet ook van boord. Dan klappen de draadjes aan dek. Er zijn al mensen verongelukt doordat ze met de voeten in de draadjes bleven hangen. Deze regel zorgt dus niet alleen voor veiligheid, maar ook voor onveiligheid. Maar verzoeken tot analyse van deze verdrinkingsongevallen en het wijzen op het hinderlijke van de reling bij het van en aan boord gaan, veegt de CCR zonder meer van tafel. ‘Hetzelfde geldt bijvoorbeeld voor de overgangsmaatregel die opvangvakken onder de brandstoftank verbiedt of de verschillende voorstellen met betrekking tot de discussie over in hoogte verstelbare stuurhuizen.'

Lappendeken
De ESO vindt verder dat de internationale structuur van de binnenvaart niet altijd op de juiste wijze wordt onderkend. Te denken valt hierbij volgens de ESO aan de voorschriften in het afvalvervoer, waarvoor in de verschillende landen een lappendeken van voorschriften is neergelegd omdat de richtlijnen uit Brussel de lidstaten ruimte laten voor eigen interpretatie.

‘Een ander item is de moeizame invoering van de losverklaring uit het Scheepsafvalstoffenverdrag', vertelt Veldman. ‘Waar de binnenvaart goed was geïnformeerd en geïnstrueerd, blijken nog te veel verantwoordelijke losbedrijven onbekend met de nieuwe regels en niet van zins hieraan mee te werken. De controle is zo ingericht dat de opsporing bij de binnenvaart plaatsvindt, terwijl deze controle ook bij de losbedrijven kan plaatsvinden. Er wordt daarom sterk aan getwijfeld of de overtreders (lees losbedrijven) worden aangepakt en de rekening niet als vanouds bij de schipper wordt gelegd. Leg de controle op de plek waar de problemen zijn. Schippers moeten nu zelf losverklaringen voorleggen. Dat kan de zakelijke relatie op het spel zetten. Dat moeten we niet accepteren.'

De CCR wil nog niet reageren op de brief van de ESO. Plaatsvervangend secretaris-generaal Hans van der Werf had de brief vanwege zijn vakantie nog niet gelezen. ‘Ik kan niet reageren zonder de inhoud van de brief te kennen. Ook moet ik nog eerst even met mijn collega's overleggen. Die zijn nu ook nog allemaal op vakantie.' (EvH)

ASV is blij

De Algemeene Schippers Vereeniging (ASV) is blij met de brief van de ESO aan de CCR. ‘Het was voor ons een hele verrassing dat het nu ook bij de ESO is doorgedrongen dat het heel erg uit de hand loopt met de nieuwe regelgeving', vertelt bestuurslid Sunniva Fluitsma (ms Franto).

‘We vinden wel dat de bestaande regelgeving in de brief te weinig is belicht. We hadden graag gezien dat er iets meer aandacht was geweest voor de overgangsmaatregelen. Wij hebben daarvoor een voorstel gedaan, maar de uiteindelijke brief die nu is uitgegaan hebben wij niet meer voorgelegd gekregen. Ons voorstel is dus niet als zodanig overgenomen en dat is dan wel weer jammer.' (EvH)