Feuilleton: Tussen de sterren (1)

Roos en haar hond Boris vertrokken op een stormachtige ochtend vanuit huis naar Harlingen. Na een reis van vier uur, waarbij zij gebruik hadden gemaakt van een bus, een trein, een boemeltrein en een bus, stapten zij uit bij een winderige dijk. De regen, die al vanaf zonsopgang uit de lucht plensde, was in Friesland veranderd in hagel. Boris beleefde als Siberische husky veel plezier aan sneeuw, maar aan hagelstenen had hij een hekel. Met gebogen kop stapte hij naast Roos voort en had zelfs geen oog voor de schapen.

Door Fleur van der Laan 

Vanwege de bulderende westenwind kwamen zij langzaam vooruit, maar bereikten tenslotte het terrein van BR Shipping. ‘Boeven en Rovers', vroeg Roos zich af. Of zou BR gewoon betekenen dat het in deze uithoek van Nederland altijd koud was?

Roos en Boris hadden via een uitzendbureau al een aantal reizen gemaakt op schepen van BR, maar de laatste was noodlottig geëindigd. Onder het gezag van een invalkapitein, die niets moest hebben van honden, vrouwen en machinisten, waren Roos en Boris al na tien dagen van boord gestuurd. Aanvankelijk moest alleen Boris het schip verlaten, maar omdat hij niet in zijn eentje vanuit Hamburg naar huis kon, ging Roos met hem mee.

Roos belde aan bij het kantoor van BR Shipping, een fantasieloos, maar praktisch gebouw. Mijnheer Engel van bemanningszaken deed open. 'Welkom, Roos. Zet je hond maar in het fietsenhok.'
'Mag hij niet naar binnen?'
'Nee, liever niet. Al die haren!'
'U heeft gezegd dat hij mee mocht!'
'Ja, maar dat beest is nat en vies.'
Goed begin van een sollicitatiegesprek, dacht Roos, als de werknemer al bij de eerste kennismaking met de werkgever besluit niet in dienst te komen.