‘Vervoer komt echt terug'

‘Als schippers niet betaald krijgen wat ze vragen, hebben de bevrachters het gedaan. Maar dat is natuurlijk niet zo...', verzucht Frank Smit van het gelijknamig bevrachtingskantoor in Rotterdam en vicevoorzitter van de Vereniging van Scheepsbevrachters en Logistieke dienstverleners in de Binnenvaart (VSLB). ‘Geen paniek. We moeten met z'n allen ons zelfvertrouwen bewaren. Dat vervoer komt echt terug', reageert voorzitter Martin van Dijk op de huidige onzekerheid in de vrachtenmarkt.

Voorzitter Martin van Dijk (links) en vicevoorzitter Frank Smit van bevrachtersvereniging VSLB: ‘Markt gebaat bij duurzaamheid en continuïteit'. (Foto: Dirk van der Meulen)

1/1

Gerelateerd nieuws

Rent-a-Ship met bankgarantie van start

De Rijn van A tot Z: Even op zoek naar schepen

Eerste coöperatie Rent-a-Ship

Waterbouwers en bevrachters ook bij Binnenvaart Convenant

Meer over

Actueel

De belangrijkste oorzaak ligt in problemen met het financiële stelsel, benadrukken beide VSLB-bestuurders. De economie vertraagt, de volumes nemen af, bedrijven hebben tijdelijk moeite met de financiering, maar op de langere termijn kent de binnenvaart alleen maar voordelen. ‘Je moet het uitzitten en hopen dat je voldoende vet op de botten hebt', redeneert Smit. ‘Als een schipper geen werk meer heeft, is het voor ons ook over. Wij hebben net zo min belang bij lage vrachten. We proberen ze nu weer op niveau te krijgen. Ook een schipper moet z'n bestaansmogelijkheid houden.' Van Dijk vult aan: ‘De markt is gebaat bij duurzaamheid en continuïteit. Prijsvoordeel is maar van korte duur.'

Netwerk
De bevrachtersvereniging is in 2002 ontstaan uit de Vereniging van Makelaars in Scheepsvrachten en de Vereniging van Internationale Binnenvaartondernemers (VIB). Na het stoppen van de beurzen, het wegvallen van de wettelijke erkenning voor binnenlandse bevrachters (‘makelaars') en het weglopen van het oude bestuur was het tijd voor iets nieuws. ‘Veel disponenten en bevrachters kenden elkaar niet, terwijl een netwerk voor het functioneren in de binnenvaartmarkt wel van belang is', zegt Van Dijk, zelf destijds afkomstig van Haniel. Bij de oprichting van de VSLB werd het logistieke aspect er nadrukkelijk bijgetrokken, omdat bevrachters ook met regelmaat werken als ‘architecten van de binnenvaart'.

De vereniging heeft zich vanaf het begin ingezet als aanspreekpartner van de overheid in het Deelorgaan Binnenvaart (nu Overlegorgaan), waar met andere organisaties zaken als de nieuwe Binnenvaartwet en de problematiek van het kleine schip werden besproken.

Van de VSLB zijn bevrachters niet op persoonlijke titel lid, zoals van de vroegere makelaarsvereniging, maar als kantoor. Er zijn vijftig leden, veelal kleinere bevrachters van Groningen tot Rotterdam en Maastricht, elk met een eigen ladingspecialiteit in een dynamische markt. Het kleinschalig bestuur vormt daar een afspiegeling van. Ballotage kent de VSLB niet, in de bevrachtingswereld kent iedereen elkaar, al is er de laatste jaren wel wat ‘jonge instroom'. Vakbekwaamheidseisen of een gedragscode zijn er niet, maar daar wordt aan gewerkt volgens Smit en Van Dijk. De VSLB is in overleg met het Scheepvaart- en Transport Collega, maar de beroepsgroep lijkt vooralsnog te klein voor een opleiding voor bevrachters.

Praktijk
De praktijk blijkt de beste leerschool. Frank Smit (60) herinnert zich hoe hij destijds voor zijn erkenning werd bevraagd op kanalenkennis en scheepskennis. ‘Wie weet er nu nog wat een kistluik is?' Hij begon veertig jaar geleden bij de firma Tromp als bevrachter in opleiding en was erbij toen in 1975 ‘alles fout ging'. De beurstijd was sowieso een heel andere tijd, met binnenlands vaste tarieven en bevrachting op provisiebasis. Internationaal vlogen de vrachten minder op en neer, maar met de groeiende communicatie veranderde de markt. Schippers belden via de marifoon en later de mobiele telefoon, het beeld van een bevrachter in een klein hokje met twee telefoons aan z'n oren was niet uitzonderlijk.  ‘Het was veel gezelliger, ook tussen schippers en bevrachters. Je had toen lang niet zo'n haat en nijd als nu. Je rekende gewoon je provisie, dat was beter', vindt Smit.
Bevrachters krijgen nu tegen een scherpe prijs ladingpartijen opgedrongen door verladers. Smit: ‘Door schippers wordt het vaak gezien alsof bevrachters daar een slaatje uit slaan, maar we krijgen ook alle risico's op ons bord.' Hij beseft dat de meeste schippers meer genuanceerd denken, mede door het toenemend ondernemerschap onder varenden. Van Dijk: ‘Schippers moeten zich realiseren dat niet de bevrachter de oorzaak is van de huidige malaise.'

Smit: ‘Het is de marktwerking. De kolen worden aangeboden in grote partijen, bijvoorbeeld naar Krotzenburg. Geen jaarcontracten, altijd partijen.'
Voor grote rederijen als Dettmer en kantoren als Imperial De Grave met veel eigen werk liggen de verhoudingen anders. Die zijn dan ook geen lid van de VSLB.
Vanuit hun specialisme proberen bevrachters nieuw werk te acquireren. Dat valt volgens Smit niet mee: ‘Bestaand werk binnenhalen, door een kwartje eronder te bieden, gaat vaak ten koste van een ander. Dat is slecht voor de relaties. Het meeste werk is bekend, maar we zijn voortdurend alert. Als er een nieuwe fabriek wordt gebouwd zijn bevrachters al drie keer langsgeweest.' (DvdM)

Meer over de kredietcrisis in het dossier

Neem nu een gratis abonnement op de Nieuwsbrief. U krijgt dan twee keer per week alle maritieme nieuws in uw emailpostbus.